Edelherten

Het is nog echt donker als ik de laatste trede neem van de uitkijktoren bij het Weerterbos. Een smal maantje worstelt zich vrij van wat wolkjes. De rauwe kreten van reigers verscheuren de stilte. Eenden reageren erop met gesnater. Een snipachtig geluidje dringt zich op. 

Ik wil zeker weten van welke vogel het geluid komt maar ik zie nog niks. Te donker. 

Ik schenk mezelf wat koffie in en wacht. Een bosuil neemt luidruchtig afscheid van de nacht. Ik ontwaar wat vage contouren. Kan net zo goed van een pluk brandnetels zijn als van een edelhert. Dan ineens een eerste brul. Mijn verrekijker zwenkt naar links. Dichtbij me zie ik twee takken die uiteindelijk de geweistangen blijken te zijn van een liggend hert. Luiwammes. (Bij edelherten noemen we het mannetje hert en het vrouwtje hinde. Bij reeën noemen we het bok en geit. Dit even voor de duidelijkheid.) 

Andere herten reageren op het geburl van de eerste. Ze noemen het burlen, maar het is gewoon gebrul. Als van een stier in een slachthuis. Zwaar, woest, primitief. Ik hoor het wel uit vijf of zes richtingen. Centraal zie ik dat ik niet met een pluk brandnetels te maken had maar met het plaatshert. Die heeft een vijftiental hindes om zich heen verzameld. De prijs waar alle herten op uit zijn! 

Eén van de uitdagers loopt richting het plaatshert, het hert dat de hindes heeft verzameld, om hem uit te dagen. De afstand tussen de herten bedraagt nog wel honderd meter. Het plaatshert doet een paar passen richting de uitdager die meteen omdraait. Lafaard!Het is nog te vroeg in de bronst denk ik. Als straks de hormonen het overnemen van het verstand zal hij de uitdaging aangaan en zullen de geweien tegen elkaar aan knallen. 

Ik heb het eerder wel gezien. Een zwaar gevecht tussen het plaatshert en de uitdager en een derde hert schaakte de helft van de hindes! Hij joeg ze het bos in. Zo, zie die maar eens terug te krijgen als je het uitputtende gevecht hebt gewonnen. En de volgende dag weer, en weer en weer. Volgend jaar is dit geweldige spektakel ook te zien in het Groene Woud. In ons eigen Brabant. Voorlopig moet je er voor naar de Veluwe of, dichter bij, naar het Weerterbos. Geniet ze.