Vrijwilligerswerk ... vrijblijvend?

Ziezo, de nieuwe presentielijst is weer gemaakt (ik doe het nog ouderwets, een lijst met namen en een kruisje in de datumkolom).  Ook knip ik altijd de weersverwachting voor de werkdag uit de krant en zet er de werkelijke gegevens bij.  Zo kan ik járen terug kijken hoe bar en boos het soms was. Ja en dan denk ik nog even terug aan het vorige seizoen.

Eén van onze knotters heeft afgelopen winter het wel en wee van de groep op beeld vastgelegd. Jammer genoeg ging zijn recorder kapot, maar tegenwoordig met al die moderne communicatiemiddelen...! Samen met mobiele registraties van andere mannen is het een ontroerend geheel geworden. Hij heeft dit "ruwe"' materiaal ongemonteerd op een DVD gezet en vroeg mij om dat eens te bekijken. Dat moet je dan doen met in het achterhoofd houdende dat iemand niet weet wat hem te wachten staat.  Maar dat is mooi! Het is zelfs spannend, die niet perfecte beelden. Wát een werk verzet de meute, ongelofelijk en wát een sfeer in de groep. Soms was het nat, koud, harde wind, een beetje vorst. Ons natte werkgebied was niet altijd aanlokkelijk maar om 09.00 uur waren ze er ... een mooie ploeg vrijwilligers.

Ik heb het woord eens opgezocht in de "Dikke van Dale" en dé autoriteit Nederlandse taal zegt bij het woord "vrijwilliger": iemand die vrijwillig iets op zich neemt. Nu zijn wij nog van een generatie die dat gewoon doen, die hun verantwoordelijkheid nemen en bij wie de uitspraak: "ik doe vrijwilligerswerk" geen loze kreet is. Maar hoe gaat dat in de verre toekomst, de jeugd van nu. U boft, want wij hebben daar een klein beetje inzicht in. Zo'n jaar of zeven op rij hebben wij namelijk Maatschappelijke Stages (MaS) aangeboden. Elk winterseizoen hadden we vijf leerlingen van het middelbaar onderwijs. Een mooi aantal, zodoende konden we ze alle aandacht geven die nodig was. Aan het begin kregen ze van ons werkhandschoenen en een rode helm met hun naam er op. Dat vonden ze best stoer (vooral als je vriendje z'n MaS in een verzorgingstehuis deed) Gemiddeld kwamen ze een week of 9 en voor de school moesten ze een verslag maken. Wij vroegen steeds een kopie en zodoende hebben we tientallen verhalen. Heel interessant om te lezen hoe 15-16-jarigen over ons en het werk dachten. Hier volgen een paar zinnen uit hún verslagen. 

In het begin

  • "In eerste instantie had ik er geen zin in, want ik moest zaterdag 's-morgens vroeg mijn bed uit en ik verwachte niet veel van de stage"
  • "Ik had echt geen hoge verwachtingen van de stage, ik dacht: we gaan de hele tijd een beetje boompjes zagen, met moderne zagen.  Die verwachting bleek niet te kloppen want het was gewoon hard werken zonder elektriciteit."
  • "De eerste keer naar het Everland, het was een vroege ochtend voor mij en moest er om 8 uur uit. Ik was nog wel zenuwachtig van alles en vond het best spannend!" (dit was een jongedame)


Is de toon hiermee gezet? Waar gaat dat naar toe, het kan alle kanten op. Jammer genoeg niet meer in deze blog want dan wordt de tekst te lang.  Er komt zeker een vervolg, want we zijn benieuwd hoe dit afloopt