Rijkdom

De Subaru glibberde over het modderige pad. Bij de slagboom kwam het tot stilstand en er stapte een breed geschouderde man uit van mijn leeftijd in een Natuurmonumentenpak. Op zijn hoofd droeg bij een petje van een of andere Midden-Oosterse eettent en naast hem stond een vrouw met levenservaring. Ze stelde zich voor als Petra. De man met de Hoemoes pet behoefte geen introductie. 

We liepen het natuurgebied in en al gauw bleek Petra een enorme hoeveelheid aan informatie met zich mee te dragen. Ze kende het gebied nog in de oude situatie, voor het natuurherstelproject wat in 1995 is begonnen. Al babbelend schetste ze het verdwenen landschap, de planten die er voor kwamen en wat er allemaal voor in de plaats is gekomen was. Met onze neuzen naar de grond liepen we langzaam als reigers door het gebied. “Mart, wat is dit?”, vroeg ik aan de man met de Hoemoespet, en wees naar een mysterieus plantje.

“Petra!”, riep hij op zijn beurt.“Waterranonkel!”, riep ze terug van een afstand, waarop je je eigen moeder amper kan herkennen. Ze kwam dichterbij staan. “En kijk, dit is het winterkenmerk van de zonnedauw, en dit, weet je wat dit is?” Ze wees naar de begroeiing rond een ven.

“Bunt?” “Nee, geen Bunt! Dit is Veelstengelige waterbies”, en ze legde me uit waar ik het aan kan herkennen. Petra stapt met haar grote laarzen door en ik kijk Martin eens aan. “Wist jij dat Zonnedauw een winterkenmerk heeft?”

“Ja, vorige week geleerd”, verteld mijn broer eerlijk. En zo kwamen we achter meerdere ontdekkingen. Riendiergeweimos bestaat niet, er komen meerdere soorten veenmos voor en het is verschrikkelijk moeilijk om alles te onthouden. Van haar palet aan kennis schilderde Petra het ene plantje na het andere, in het anders zo grijze moeras. En zo ontstond er een nieuw schilderij met een landschap wat al die tijd voor mij verborgen was geweest.  

Na een grote wandeling kwamen te terug bij de auto’s. Ook daar hebben we nog een tijd staan praten over alles wat groei en bloeit, tot we toch echt afscheid moesten nemen. Ik was vermoeid door de hoeveelheid aan informatie, maar geprikkeld. Hier moet ik nog meer van weten. Wat een rijkdom heeft het plantenrijk. En hulde aan een gulle gever als Petra. 

Huug