Nieuws

Afgelopen dinsdag 16 februari heeft Huub het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld. Dat wil zeggen, hij heeft zijn stoffelijke omhulsel verlaten. Maar zijn geest dwaalt nu ongetwijfeld rond op al die mooie plekken die hij op foto vastlegde.

Huub was een landschapsfotograaf zonder weerga. Zijn foto’s waren als schilderijen zo mooi, kunst om je aan te verlustigen. Twintig jaar lang maakte hij als freelancer, 100-en, zo niet 1000-en  foto’s in opdracht van onze organisatie. Ze kwamen in ons blad te staan en we verfraaiden er onze boeken mee.

Wat maakte zijn foto’s zo bijzonder? Huub luisterde naar het landschap zoals alleen een indiaan dat kan. Hoewel al een zestiger had hij de ontvankelijkheid die je alleen nog bij kinderen ziet en die de meesten van ons op latere leeftijd helaas naast zich neerleggen. Je zou dus kunnen zeggen dat Huub had gedronken uit de bron van de eeuwige jeugd. Des te verdrietiger daarom dat zijn lichaam het heeft moeten afleggen tegen ziekte.

Meer nog dan als artiest, zullen we Huub missen als ín en ín goed mens. Er zat geen gram kwaad aan hem en ijdelheid was hem totaal vreemd, een eigenschap die je alleen ziet weggelegd voor mensen die écht goed zijn in hun vak.

We zullen Huub voortaan in de natuur zelve moeten opzoeken. Opmerkelijk is dat hij een speciaal oog had voor de schoonheid van de vergankelijkheid. Het vergaan van gebouwen en levende wezens stond hem niet tegen maar trok hem juist aan. ‘Omdat dan pas de kosmische cyclus van geboorte, groei, bloei, dood en wedergeboorte duidelijk wordt’, zoals hij me eens toevertrouwde.

Huub, ook al ben je dan nu in je geliefde natuur, we zullen je vreselijk missen

Adieu, oude wandelmaat en soul-mate

(en tot ziens)

Thijs       

Bekijk alle 20 de foto's

Foto's