Nieuws

Op het symposium over ‘Biodiversiteit en Leefgebieden’, op woensdag 30 september alweer voor de derde keer gehouden op het Provinciehuis in Den Bosch, is Mari de Bijl gekozen tot ‘beheerder van het jaar’.

Mari is ‘van ons’
Als Brabants Landschap zijn we daar bijzonder verguld mee en reuzetrots op. Mari is immers alweer ruim 30 jaar verantwoordelijk voor onze natuurgebieden in het zuidoosten van de provincie. Hij zwaait er de scepter over aansprekende natuurgebieden als Valkenhorst (Valkenswaard), Gijzenrooi (Geldrop) en Herbertusbossen (Heeze), begeleidt vrijwilligers die in de natuur monitoren en draagt zijn kennis over met veel betrokkenheid en humor. De laatste jaren werden daar met veel succes natuurherstelprojecten uitgevoerd, wat voor een groot deel op zijn conto geschreven mag worden. Hij was namelijk niet alleen betrokken bij de planvorming, maar begeleidde ook de praktische uitvoering in het veld.

Overal in zijn element
Ga er maar aan staan. De visvijvers, decennialang in intensief gebruikt bij de viskweek, moesten worden gesaneerd. Dat is gelukt, zonder schade aan de rijke vogelwereld. Hier ligt met afstand het rijkste vogelgebied van de Brabantse zandgronden. Nergens in Nederland is de dichtheid aan roerdomp en woudaapje zo hoog als hier. Voor het opdoen van kennis over hun biotoopeisen schroomt Mari zelfs niet om (voormalige) visvijvers in het buitenland te bezoeken. Een aantal jaren geleden vond in dit gebied met goed gevolg ook een herintroductie plaats, van de boomkikker. De Tongelreep, die er dwars doorheen loopt en al in 1890 was rechtgetrokken, is recent weer kronkelend gemaakt. De heide op de aan Valkenhorst grenzende Spinsterberg is weer vitaal gemaakt, wat een proces van de lange adem was. Over A2 en Valkenswaardseweg kwamen natuurbruggen die zorgvuldig in het landschap zijn gevleid.

Je kunt ook lachen in de natuur
Door over al deze ontwikkelingen én zijn natuurbeschouwingen in het algemeen te schrijven, toont Mari zich een waardig ambassadeur van Brabants Landschap. Met zijn wekelijkse column in het Eindhovens Dagblad verspreidt hij niet alleen kennis van, maar ook liefde voor natuur en landschap en geeft hij de natuurbescherming een menselijk gezicht. Jaren geleden belde hij genoemde krant zelf op met de opmerking dat er zo weinig aandacht was voor natuur. ‘Ja, daar hebben we eigenlijk niemand voor’, vonden ze daar zelf ook. ‘Heeft u wellicht zin?’ En zo kreeg Mari zijn veelgelezen rubriek. Deze wordt gekenmerkt door een combinatie van diepgang en humor, iets wat we ook terugvinden in een andere expressie van hem: de zang. Ja, we hebben hier niet alleen te maken met een praktische, maar ook een schrijvende, zingende en filosofisch aangelegde ‘boswachter’.  Voeg daaraan toe dat Mari een bijzonder hechte band onderhoudt met zijn vrijwilligers en zijn uitverkiezing is voor iedereen zonneklaar: Mari verdient het!