Nieuws

Op mijn open brief over het laakbaar optreden van overheidsinstanties heb ik honderden reacties gekregen, van bestuurders, collega’s, natuurliefhebbers, ambtenaren, noem maar op. Gelukkig allemaal instemmend, met een enkele uitzondering.
De mooiste kreeg ik zondagmorgen, meer een interactie dan een reactie maar het heeft alles te maken met de bedoeling van mijn brief.

Ik maakte mijn dagelijkse hardlooprondje in de bossen van Oisterwijk waar ik woon. Ik had, zoals gewoonlijk, een plastic zakje bij me om de troep op te ruimen die ik tegen kom.
Bij het “Van Tienhovenbankje” lag weer het nodige. Op het bankje zat een man met een Zuid-Europees uiterlijk. Ik excuseerde me en vroeg of ik even de plastic flessen en blikjes mocht opruimen. Hij ging staan, gaf me een hand en zei dat ik wel heel trots op mijn land moest zijn om zoiets te doen.

Ik wees hem op de inscriptie van Van Tienhoven in de bankleuning en vertelde hem dat deze een groot natuurbeschermer was aan wie wij het te danken hebben dat we op deze plek van de natuur kunnen genieten. En dat Van Tienhoven een voorbeeld voor mij is bij mijn werk als directeur van een natuurorganisatie.

Hij vertelde mij vervolgens dat hij was gevlucht uit Zuid-Rusland. Hij was opgeleid als jurist, had een verblijfsvergunning gekregen en werkte nu in een winkel als verkoper. Door taalproblemen was juridisch werk in Nederland (nog) niet haalbaar. Maar, zei hij, het gaat niet om het niveau van het werk wat je doet, maar het gaat om de innerlijke overtuiging waarmee je het doet. De onderliggende waarden zijn het belangrijkste, zei hij. Hij vond het mooi dat ik in mijn vrije tijd die troep opruimde. Omgekeerd gaf ik hem een compliment voor zijn visie en bereidheid om aan te pakken met innerlijke overtuigingskracht.

Van deze buitenlanders kunnen we er in Nederland wel meer gebruiken, zei ik hem.
We namen afscheid, bijna als goede vrienden. Op de terugweg naar huis bedacht ik dat dit nu een goede jurist zou zijn voor de Inspectie SZW of voor Justitie. Zijn taaltekort wordt ruimschoots gecompenseerd door zijn inzicht en moreel besef.

Jan Baan.