Eindhoven en omgeving

Vanuit zuidelijke richting stromen beken die de Dommel voeden, het riviertje dat door Eindhoven loopt en waarvan het water uiteindelijk, 60 km noordelijker, de Maas bereikt. De hoge zandruggen tussen de beekdalen zijn bezet met heide, bos en cultuurland. Meer oostelijk ligt de Peel, een vergraven hoogveengebied. Dit gebied is voor het grootste deel ontgonnen, maar plaatselijk liggen nog veenmoerassen.

Brabants Landschap actief in Eindhoven en omgeving
Rond 1900 strekte zich hier nog de ‘Heerlijkheid Heeze, Leende en Zesgehuchten’ uit, met een oppervlakte van - schrik niet - 5400 hectare (54 km²). Dat is net zo groot als Nationaal Park de Hoge Veluwe! Door gefaseerde verkoop, is hier nu nog maar 50 hectare van over. Opvallend is dat onze terreinen in deze regio bijna allemaal deel hebben uitgemaakt van deze heerlijkheid. Dat geldt natuurlijk allereerst voor de Herbertusbossen onder de rook van Kasteel Heeze, maar bijvoorbeeld ook voor Valkenhorst, een voormalige viskwekerij. Na het beëindigen van deze kwekerij kon zich een vogelparadijs ontwikkelen dat zijn weerga niet kent op het Brabantse zand. Zo broeden er bijvoorbeeld op een oppervlakte van 100 hectare riet 5 paar roerdompen: dat is de hoogste dichtheid van deze soort in ons land! Valkenhorst is niet vrij toegankelijk, maar vanuit een – prachtige – uitkijktoren heb je wel een mooi zicht op de vijvers.

Lieflijke beekdalen
Vanuit Eindhoven en Geldrop loop je zo de Stratumse Heide op of Gijzenrooi in. Dit landschap met klaprozen en korenbloemen roept bij veel mensen jeugherinneringen op. Ook jongeren laat het niet onberoerd. Het lieflijkst zijn de beekdalen. In het intieme Nuenens Broek begrijp je meteen waarom Vincent van Gogh er zo graag tekende en Gerard van Maasakkers erover zingt. Artiesten worden hier vanzelf ambassadeur van het Brabantse landschap.

Op safari in Brabant
Op de Hugterheide, op de grens van Limburg en Brabant, lopen sinds enkele jaren weer edelherten rond. Ze waren eeuwen geleden al uitgestorven in onze streken, maar nu kunt u vanuit een hoge uitkijktoren weer genieten van hun bronst: ze burlen en vechten er op los.